بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - زومیت / استارشیپ پس از ۲۴ روز شناورماندن در اقیانوس هند بالاخره به ساحل رسید و اکنون تیمی از مهندسان اسپیس‌ایکس برای انجام تحلیل‌های بیشتر در راه آنجا هستند.
در حالی که ایلان ماسک در آخرین اظهارنظر خود نسبت به موفقیت عملیات بازیابی استارشیپ پرواز آزمایشی سیزدهم ابراز ناامیدی کرده بود، این فضاپیما پس از ۲۴ روز شناورماندن در اقیانوس هند، سرانجام به سلامت به آب‌های نزدیک جزیره کریسمس، قلمروی تحت حاکمیت استرالیا رسید.
ابرموشک اسپیس‌ایکس در سیزدهمین پرواز آزمایشی خود پس از پیمودن نیمی از مسیر به دور زمین از پایگاه پرتاب در جنوب تگزاس، در اقیانوس هند فرود آمد. مهندسان انتظار داشتند فضاپیما پس از واژگون‌شدن در آب، مانند نمونه‌های قبلی در میان شعله‌های آتش متلاشی شود؛‌ اما در کمال شگفتی، استارشیپ از فرود آبی زنده بیرون آمد.
تعداد زیادی حسگر و دوربین نصب‌شده روی فضاپیما، به همراه شناورها و پهپادهایی که در محل فرود در آب مستقر شده بودند، داده‌های مهمی در اختیار اسپیس‌ایکس گذاشته‌اند تا این شرکت بتواند عملکرد سپر حرارتی فضاپیما را پس از هر پرواز آزمایشی ارزیابی کند. به همین دلیل، مسئولان اسپیس‌ایکس پذیرفته بودند که فضاپیما پس از فرود در آب از بین برود. اما آن روز، استارشیپ واژگون شد و همچنان سالم باقی ماند؛ اتفاقی که تقریباً همه را غافلگیر کرد.
گنجینه‌ای از سخت‌افزار
مهندسان اسپیس‌ایکس از هر ۱۳ پرواز آزمایشی استارشیپ و بوستر عظیم آن به نام سوپر هوی، حجم عظیمی داده در اختیار دارند. اما هیچ‌چیز جای بررسی سخت‌افزار از نزدیک پس از بازگشت آن از فضا را نمی‌گیرد. به همین دلیل، بازگرداندن استارشیپ در حالی که سالم باقی مانده، دستاورد بسیار ارزشمندی است.
پس از پایان پرواز سیزدهم، یک کشتی بازیابی، فضاپیما را صدها کیلومتر در اقیانوس هند یدک کشید و به جزیره کریسمس، قلمروی تحت حاکمیت استرالیا رساند. اسپیس‌ایکس روز سه‌شنبه اعلام کرد که فضاپیما به نزدیکی ساحل این جزیره رسیده است.
اسپیس‌ایکس هنوز اعلام نکرده است که دقیقاً چگونه قصد دارد استارشیپ را به استاربیس بازگرداند.
اسپیس‌ایکس در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «تیمی از مهندسان اسپیس‌ایکس در راه است تا در آب‌های آرام‌تر، بررسی‌های بیشتری روی فضاپیما انجام دهد و سپس برای بازگرداندن آن به استاربیس اقدام کند.»
اسپیس‌ایکس هنوز اعلام نکرده است که دقیقاً چگونه قصد دارد فضاپیما را به استاربیس، پایگاه ساخت و پرتاب استارشیپ در جنوب تگزاس بازگرداند که بیش از ۱۶هزار کیلومتر با جزیره کریسمس فاصله دارد. استارشیپ باید از طریق دریا جابه‌جا شود، زیرا این فضاپیما با طول بیش از ۵۲ متر و قطر ۹ متر، آن‌قدر بزرگ است که نمی‌تواند به‌صورت یکپارچه درون هیچ هواپیمایی قرار گیرد.
اسپیس‌ایکس قصد دارد استارشیپ‌های آینده را به‌طور مستقیم در محل پرتاب بازیابی کند و با استفاده از بازوهای مکانیکی نصب‌شده روی برج پرتاب، فضاپیما را در مرحله نهایی فرود در هوا بگیرد. این روش به اسپیس‌ایکس کمک می‌کند تا فرایند استفاده مجدد از فضاپیما را سرعت ببخشد.
بااین‌حال، قرار نیست از استارشیپ پرواز سیزدهم دوباره استفاده شود. فرود در اقیانوس، موتورهای فضاپیما، سازه فولاد ضدزنگ و تجهیزات الکترونیکی حساس آن را در معرض اثرات خورنده آب شور قرار داده است. فضاپیما همچنین در اثر واژگون‌شدن پس از فرود در آب، آسیب دیده است.
بازگرداندن موفق استارشیپ به جزیره کریسمس به همان اندازه‌ی سالم‌ماندنش در پایان پرواز آزمایشی سیزدهم، غیرمنتظره بود. ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیس‌ایکس، هفته گذشته در مقطعی گفته بود شرایط برای بازیابی فضاپیما «چندان امیدوارکننده نیست». او گفت تیم‌های حاضر در اقیانوس هند توانسته‌اند از سپر حرارتی و موتورها عکس‌های نمای نزدیک تهیه کنند تا از آنها برای «ارتقاهای آینده» استفاده شود. گروه بازیابی نیز با اتصال ضربه‌گیرهای بادی به اطراف فضاپیما، توانست استارشیپ را در آب‌های متلاطم شناور نگه دارد.
سپر حرارتی استارشیپ که از حدود ۱۸هزار کاشی سرامیکی تشکیل شده، برای هدف اسپیس‌ایکس در زمینه استفاده مجدد کامل و سریع از این فضاپیما اهمیت حیاتی دارد. شاتل‌های فضایی ناسا نیز برای محافظت هنگام ورود دوباره به جو از کاشی‌های مشابهی استفاده می‌کردند، اما این کاشی‌ها پس از هر پرواز به تعویض و تعمیرات گسترده نیاز داشتند. اسپیس‌ایکس می‌خواهد نیاز به تعویض کاشی‌ها و حتی بازرسی‌های دقیق آنها را از بین ببرد تا بتواند ناوگان آینده استارشیپ‌ها را چندین بار در روز به پرواز درآورد.
ماسک مدت‌هاست سپر حرارتی را مهم‌ترین مشکل حل‌نشده استارشیپ می‌داند. او در نخستین نشست فصلی اعلام درآمد اسپیس‌ایکس در ۴ اوت گفت که از نظر خودش مشکل سپر حرارتی «حل شده است».
بااین‌حال، دیگر کارشناسان صنعت فضایی چندان مطمئن نیستند. درست است که ظاهراً سپر حرارتی فضاپیما پس از پرواز اخیر نسبت به وضعیت آن پس از ورودهای مجدد قبلی به جو، شرایط بهتری داشته است، اما آیا می‌تواند نرخ بالای پروازی را که اسپیس‌ایکس برای ساخت و حفظ پایگاه‌های قمری و مریخی یا استقرار منظومه‌های عظیم از مراکز داده مداری در نظر دارد، تحمل کند؟
بازگرداندن سپر حرارتی استارشیپ و سپس قرار دادن کاشی‌های بازیابی‌شده تحت آزمایش‌های آزمایشگاهی یا حتی آزمایش آنها در پروازهای آینده استارشیپ، می‌تواند به پاسخ این پرسش کمک کند.